حضرت زینب(س)؛ اسوه صبر و تقوا

پنجم جمادی الاول سال پنجم هجری مصادف با سالروز ولادت حضرت زینب کبری (س) است؛ آن بزرگواری که امام زمان (ع) درباره ایشان فرمود: ملائک از صبر او متعجب شدند.

برخی از فضائل حضرت زینب (س)

۱. صبر: شهید مطهری در این باره می‌نویسد: در حماسه حسینی آن کسی که بیش از همه درس تحمل و بردباری را آموخت و بیش از همه این پرتو حسینی بر روح مقدس او تابید خواهر بزرگوارش زینب (س) بود و در ناسخ التواریخ آمده است: محققاً از آغاز خلقت تاکنون از هیچ زنی از زن‌های انبیاء و اولیاء با این حلم و بردباری پدید نیامده است.

۲. عبادت: زینب کبری (س) در تمام مدت اسارت، تهجد و نماز شبش تعطیل نشد. در کتاب ریاحین الشریعه آمده است: شب‌زنده‌داری زینب (س) در تمام عمرش ترک نشد؛ حتی شب یازدهم محرم.

۳. سخنوری: خطبه‌های آتشین و زیبای زینب در کوفه و شام که یزید و یزیدیان را رسوا ساخت در حد اعلای فصاحت و بلاغت بود. شهید مطهری در این باره می‌نویسد: خطابه‌ای که حضرت زینب در مجلس یزید خوانده است از خطابه‌های بی‌نظیر دنیاست.

۴. علم: زمانی که حضرت زینب (س) خطبه پرمحتوا و آتشین خود را در بازار کوفه ایراد کرد، امام سجاد (ع) در تأیید مقام علمی زینب (س) فرمود: الحمدلله تو دانشمند و عالمه‌ای بدون معلم و بانوی خردمندی بدون استاد هستی. این سخن امام سجاد (ع) نشان دهنده علم لدنی آن حضرت است.

۵. بزرگواری: در بزرگواری آن حضرت (س) همین نکته بس که زمانی که در عصر روز عاشورا دو پسرش را شهید کردند از خیمه پای بیرون نگذاشت؛ در حالی که هنگام شهادت سایر شهدا از خیمه بیرون می‌آمد و امام حسین (ع) را دلداری می‌‌داد ولی اینجا برای این که برادرش حسین (ع) خجالت نکشد از خیمه بیرون نیامد.

۶. عصمت: در کتاب «زینب بنت الامام امیرالمؤمنین» مقام عصمت را برای این بزرگوار ذکر می‌کند و می‌نویسد: هر چند مقام عصمت برای ایشان ضروری دین نیست، ولی به این مرحله رسیده‌اند و خلاصه باید گفت: شئونات باطنیه و مقامات معنویه حضرت زینب (س) نایبه زهرا، امینه خدا را هیچ کس نتواند به تحریر و تقریر در آورد. ابن اثیر می‌نویسد: زینب در فصاحت و بلاغت و زهد و عبادت و فضیلت و شجاعت و سخاوت شبیه‌ترین مردم به پدر خود علی (ع) و مادر خود فاطمه (س)بود.